Czy można rozliczyć niemiecki paragon jako koszt uzyskania przychodu?

Odpowiedź: Moim zdaniem wydatki ponoszone za granicą udokumentowane paragonami mogą stanowić koszt uzyskania przychodu.

Jednostka ma możliwość odzyskania zapłaconego VAT za granicą.

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych jako niestanowiące kosztów uzyskania przychodów (zob. art. 15 ust. 1 ustawy o CIT). Aby jednak wydatki spełniające powyższe warunki mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, muszą być przez podatników właściwie udokumentowane (zob. na przykład wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2003 r. – sygn. SA/Sz 1387/02).

Kwestią sporną jest to, czy wydatki udokumentowane paragonem mogą być zaliczane do podatkowych kosztów uzyskania przychodów podatników prowadzących księgi rachunkowe. Zgody w tej kwestii nie ma również w wyjaśnieniach organów podatkowych. Z jednej bowiem strony istnieją wyjaśnienia organów podatkowych dopuszczające taką możliwość (zob. na przykład interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 18 lipca 2012 r., nr IPPB3/423–241/12–4/GJ), z drugiej zaś spotkać się można z interpretacjami, w których organy podatkowe odmawiają tej możliwości (zob. np. interpretację indywidualną dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 2 maja 2016 r., nr IBPB-1–2/4510–106/16/KP).

W przedstawionej sytuacji podatnik musi podjąć decyzję, które z zaprezentowanych stanowisk przyjąć.

Za przyjęciem pierwszego z nich (moim zdaniem prawidłowego) przemawia dotycząca właśnie zagranicznych wydatków udokumentowanych paragonami interpretacja indywidualna dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 września 2019 r. (nr 0111-KDIB1–2.4010.297.2019.3.DP0).

W interpretacji tej czytamy, że „(…) wydatki opisane we wniosku [tj. ponoszone za granicą wydatki udokumentowane paragonami – przyp. aut.] mogą stanowić koszt uzyskania przychodu. Wydatki na nabycie narzędzi, elektronarzędzi czy też rękawic ochronnych dla pracowników poniesione zostały w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów. Bez wątpienia przedmiotowe wydatki pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą. A zatem, po spełnieniu wszystkich warunków z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów poniesione wydatki na nabycie narzędzi, elektronarzędzi czy też rękawic ochronnych dla pracowników”.

Z posiadanych przeze mnie informacji wynika, że w Niemczech tzw. faktury uproszczone (wystawiane do kwoty 250 euro) nie muszą zawierać żadnych danych (nawet NIP) nabywcy, co sprawia, że za fakturę uproszczoną w Niemczech uważa się odpowiednik polskiego paragonu (do kwoty 250 euro). Nie można w związku z tym wykluczyć, że otrzymany paragon stanowi w istocie fakturę, co wyłączałoby wskazane wątpliwości w zakresie możliwości rozpoznania podatkowych kosztów uzyskania przychodów na jego podstawie.

Przepisy wszystkich państw członkowskich przewidują możliwość odzyskiwania VAT przez podatników z innych państw członkowskich. Z możliwości tej korzystać mogą również polscy podatnicy chcący odzyskać VAT zapłacony w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej.

Podatników takich obowiązują przede wszystkim przepisy państwa, w którym ubiegają się o zwrot (w omawianym przypadku są to Niemcy). Jednak w procedurze zwrotu VAT w innych państwach członkowskich swój udział mają również państwa członkowskie siedziby podatników występujących o zwrot, za których pośrednictwem przekazywane są wnioski o zwrot.

Polska pośredniczy w przekazywaniu do innych państw członkowskich wniosków o zwrot VAT podatników posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski. Są to wnioski VAT-REF. Zasady składania takich wniosków określone zostały przepisami art. 89 ust. 1h–1k ustawy o VAT.

W grę zatem wchodzi odzyskanie niemieckiego VAT wynikającego z otrzymanego paragonu. W tym celu jednostka powinna złożyć wniosek VAT-REF.