Jak zaksięgować zasiedzenie gruntu przez spółdzielnię?

Zasiedzenie jest jedną z form nabywania własności nieruchomości. Zasiedzenie generalnie uregulowanie jest w Kodeksie cywilnym, w art. 172–176.

Zgodnie z przepisami, posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od 20 lat jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie).

Po 30 latach posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze. Najważniejszym skutkiem zasiedzenia nieruchomości jest fakt, że dotychczasowy użytkownik staje się jej właścicielem.

W ustawie Prawo spółdzielcze określone zostały zasadnicze fundusze spółdzielni. Zgodnie z art. 78 § 1 ustawy Prawo spółdzielcze, zasadnicze fundusze spółdzielni stanowią:

• fundusz udziałowy powstający z wpłat udziałów członkowskich, odpisów na udziały członkowskie z podziału nadwyżki bilansowej lub innych źródeł określonych w odrębnych przepisach;
• fundusz zasobowy powstający z wpłat przez członków wpisowego, części nadwyżki bilansowej lub innych źródeł określonych w odrębnych przepisach.

Spółdzielnia może tworzyć także inne fundusze własne przewidziane w odrębnych przepisach oraz w jej statucie.

Z powyższych przepisów wynika, że ustawodawca wykreślił ze źródeł tworzenia funduszu zasobowego wartości majątkowe otrzymane nieodpłatnie. W związku z tym nabycie własności nieruchomości gruntowej poprzez zasiedzenie powinno zostać rozpoznane jako przychód, nie zaś jako zwiększenie funduszu spółdzielni.

Grunty, co do zasady, nie podlegają amortyzacji – na podstawie art. 31 ust. 2 ustawy o rachunkowości. Księgowanie ich nieodpłatnego nabycia poprzez zasiedzenie w świetle ustawy o rachunkowości powinno nastąpić bezpośrednio na zwiększenie pozostałych przychodów operacyjnych.